Ulica

 

Projekt realizowany z dotacji programu Aktywni Obywatele – Fundusz Krajowy, finansowanego z Funduszy EOG

 

Logo Active citizens fund

 

Poruszanie się w terenie może odbywać się z przewodnikiem jest w miarę proste bo  niewidomy ma do dyspozycji „drugą parę oczu” oraz dodatkową stabilizację przewodnikiem,  której nie ma w przypadku psa przewodnika.
Może się ono odbywać samodzielnie - jeżeli niewidomy czuje się na wystarczająco silny fizycznie, a także za pomocą komunikacji miejskiej a także przy pomocy taksówek i prywatnych samochodów.

Pierwsza i podstawowa zasada: należy pozwolić by niewidomy  wybrał metodę prowadzenia. Samo spacerowanie jest proste.
Niewidomy  zdecyduje czy  ujmie przewodnika za łokieć ramię czy za przedramię, i w ten sposób tenże będzie szedł pół kroku przed nim, chroniąc go i dając mu oparcie. Tempo przemieszczania powinno być dostosowane do  niepełnosprawnego. Niewidomy wyczuje na łokciu czy ramieniu  tempo przewodnika, a także zmianę kierunku poruszania się, a przy wąskich przejściach będzie mógł schować się za niego. Proszę pamiętać by uprzedzać niewidomego o krawężnikach i schodach, koniecznie zaznaczając  zmianę kierunku… góra, dół. Pomyłka może się skończyć się upadkiem. Należy też Informować podopiecznego  o wszystkich innych typowych czy też nietypowych przeszkodach jak słupy reklamy, drzewa samochody, kałuże, dziury i występy  w chodniku lub ulicy, osłony piwnic, zsypy węglowe i klatki schodowe, filary, występy w murze, występy w płocie, słupki, śmietniki, i inne potykacze, które uprzykrzają życie osobom niewidomym.

Kiedy przewodnik chce odejść na bok musi powiadomić  o tym podopiecznego, lub pożegnać go by nie mówił do pustej przestrzeni, a w przypadku pozostawienia go samego na drodze upewnić się czy wie gdzie jest i dokąd ma iść. Nigdy nie należy łapać swojego podopiecznego za dłoń w której trzyma laskę lub za samą laskę. To jest jego narzędzie kontaktu ze światem i odbierania sygnałów, nie należy zagłuszać ich bo to wprowadza dezorientację.
Pies - przewodnik ma prawo wejść ze swoim  panem wszędzie. Jeżeli niewidomy korzysta z pomocy psa należy iść po przeciwnej stronie niż pies i nie odwracać jego uwagi, nie głaskać nie zabawiać on jest w pracy.

 

Projekt realizowany z dotacji programu Aktywni Obywatele – Fundusz Krajowy, finansowanego z Funduszy EOG

 

Logo Active citizens fund


Niewidomy  czy niedowidzący będzie chodził  zupełnie innymi trasami  niż osoby widząca, trzyma się on linii…, która ustalana jest na podstawie rozpoznania krawężnika, ściany, budynku czy płotu. Możemy pomóc podopiecznemu tłumacząc mu trasę właśnie w ten sposób, wzdłuż chodnika wzdłuż ściany. Otwarte przestrzenie to pustynia bez kierunku…  tłumaczenie że należy iść  prosto wzdłuż  zielonego budynku a za rogiem  jest placyk, jest chybionym tłumaczeniem i pomocą nieprzydatną, wręcz irytującą,   takie tłumaczenie powinno zawierać określenia:  w prawo w lewo (ale w lewo seniora), przed siebie 50 metrów.   Używanie określeń tutaj tam, bliżej dalej, w połowie drogi jest kompletnie nie na miejscu. Wygodniej będzie wyjaśnić niewidomemu  że przy lewym chodniku, po 50 metrach, będzie przejście przez jezdnię  z sygnalizatorami. Po lewej stronie, lub za drugą przecznicą na rogu po prawej w ścianie budynku stoi bankomat, albo stoi samodzielne pudło bankomatu. Mądrzej jest użyć określenia by niewidomy skręcił na trzynastą niż „odbił” trochę w prawo.  Jeżeli na ulicy jest hałas, świszczący wiatr, jeżeli ulica jest pełna samochodów w padającym deszczu, to każdy niewidomy będzie czuł się zdezorientowany jak we mgle.

Chodzenie po budynkach wygląda podobnie jak chodzenie po otwartej przestrzeni. O ile niewidomy swój budynek może znać już na pamięć, w nowym czyli nowym środowisku,  trzeba dodatkowo uważać na progi, kolumny, występy ścian,  skrzynki tablice, gabloty, gaśnice oraz inne   niespodzianki.  W przypadku  kiedy napotykamy schody a podopieczny jest na tyle władny by  samemu po nich wejść, niejednokrotnie wystarczy że położymy jego rękę na poręczy tak by miał oparcie i zabezpieczenie czucia schodów,   zostaje nam określenie niewidomemu kierunku schodów góra albo dół, a także określenie  „pierwszy stopień, schodek”, „ostatni stopień, schodek”
W przypadku napotkania drzwi należy  poinformować niewidomego  czy otwierają się „do siebie” czy „od siebie”, czyli  czy „do środka” czy „na zewnątrz”  i określić  wysokość progu lub jego brak. Jeżeli drzwi otwierają się na zewnątrz, opiekun powinien je otworzyć  i wprowadzić do środka podopiecznego przytrzymując zamykające się drzwi. .
W przypadku gdy drzwi otwierają się do wewnątrz naturalnym jest  by  opiekun otworzył je i wszedł do środka pierwszy i wprowadził niewidomego przytrzymując drzwi. Oczywiście od tej zasady może być wyjątek uwarunkowany preferencjami podopiecznego.
Przy drzwiach obrotowych i  przy drzwiach kurtynowych metodę komunikacji należy ustalić wspólnie zpodopiecznym, ponieważ ten rodzaj drzwi często wyposażony jest w fotokomórkę i jest to chyba największa przeszkodą dla niewidomego ponieważ drzwi zadziałają zanim tenże z białą laską podejdzie do nich.

 

LOGO Bazy map200x149

Licznik odwiedzin

Odsłon artykułów:
349249